δεν…θυμάμαι |
Παρασκευή 16|06|06 |
… ξανά … βόλτα με το αυτοκίνητο … βόλτες στο κενό … παρκάρισμα μέσα στο σπίτι … ψηλά … τέταρτος και βάλε… οι φράσεις ίδιες … οι ενοχές με τον καιρό λιγότερες … - Εδώ μαζί σου … η κυνικότητα πολλαπλασιάζεται … το πάρτυ αχίζει … ημίγυμνοι … μαζί … αγγίζω τις γυαλισμένες λαμαρίνες … σε αγγίζω … δεν θυμάμαι πολλά … μιλάς … δεν θυμάμαι … τα ποτήρια δεν αδειάζουν ποτέ … ποτέ … ο κόσμος πολύς … τα γέλια βουίζουν … ξεχνώ … μαζί …δεν θυμάμαι πως σηκώθηκα αλαφιασμένα … και γιατί … θυμάμαι το κενό … δεν θυμάμαι ξόρκια για άστατα όνειρα … ξορκίζω με ένα μόνο τραγούδι … συνέχεια … ένα εικοσιτετράωρο ακόμα … όχι πια έρωτες … Κόρε ‘Υδρο … παίζει συνέχεια … η Τόρι κλαίει … μόνη … δύο μέρες πριν αγαπιόμασταν περισσότερο … θυμάμαι που καθόμαστε στον καναπέ … αυτό το θυμάμαι … και γελούσες …