δεκατέσσερα|14

… δεν το κατανοεί ως χρέος … δεν κινείται δουλοπρεπώς … δεν ενεργεί υστερόβουλα … το χαίρεται … το ευχαριστιέται … κυμματίζει γαλήνια … και σφυρίζει χαρούμενους σκοπούς ανάμεσα στα σύννεφα … τα αγγίζει λίγο να σου παγώσουν γλυκά το πρόσωπο … αφήνει μερικά χνούδια να χει να θυμάται … να τα κάνει εμπόδιο στο επόμενο πέρασμα … να τα κάνει παιχνίδι … να χτυπηθεί μαζί τους … και στις άναρχες γωνίες του αέρα να παροτρύνει να απλώσεις τα χέρια σου να τον αρπάξεις … αν φοβηθείς σε τυλίγει προστατευτικά κι αρχίζει χορό μαζί σου μέχρι να ρθει η βροχή … να μουσκέψετε μαζί … να βυθιστείτε στην θάλασσα … να νοιώσετε μαζί την υγρασία της κίνησης … προστάζει να σου υποκληθούν πολύχρωμα κοράλια … σε περνάει από ένυδρες οροσειρές … μαζεύει αστερίες να ραντίσει το σκοτάδι … φτιάχνει δικές σου μικρές και μεγάλες Άρκτους … κι όταν κρυώσεις πάλλεται … τρυπάει να σε φτάσει αλλού … στο κέντρο … στη φωτιά … σε περνάει από πετρώματα κι εποχές που δεν γνώριζες … σε φτάνει εκεί που το φως είναι κόκκινο … είναι κίτρινο είναι πορτοκαλί … δεν ξέρει την σειρά … βολτάρει τυχαία … κι όταν αρχίζεις να καίγεσαι σε γυρίζει πίσω … γίνεται έλκυθρο σε πρόθυμα δελφίνια που σας πάνε στην ακτή … σε φέρνει σπίτι … γίνεται σπίτι σου … φεύγετε … ψάχνει για σένα τον αιθέρα … να στον κάνει μπουκιά μικρή … να ανοίξεις το στόμα να τον καταπιείς … σου μιλάει γλώσσα δικιά σας … σε ζεσταίνει … σε δροσίζει … σε κάνει να ξαπλώνεις πάνω του νωθρά … απορροφά τις σταγόνες σου … σε αγκαλιάζει σφιχτά … το ιπτάμενο χαλί επιθυμεί μαζί περιπλανήσεις … δεν σκοτεινιάζει το φως … δεν φωταγωγεί το σκοτάδι … το ιπτάμενο χαλί προκαλεί το ταξίδι … δεν απαιτεί κάτι παραπάνω … δεν δέχεται τίποτε λιγότερο … δεν πτοείται από ιπτάμενους δράκους … δεν μαγεύεται από γεροδεμένους επιβήτορες … δεν κουβαλάει αφέντες … δεν δίνεται στο πέλμα τους … δεν συγχωρεί την αγένεια … αναγνωρίζει τα όρια … προσθέτει τα δικά του …

… αν τιμάς την διαδρομή τότε την δικαιούσαι … αν παραμένεις για να ξεφτίσεις τους κόμπους του θυμώνει … τραβιέται … στα κενά αναποδογυρίζει … τινάζεται … εσύ ξεφεύγεις … κι αυτό συνεχίζει να ίπταται … μακριά … ελεύθερα …

Το κείμενο γράφτηκε Σαββάτο, Αυγούστου 5th, 2006 στις 3:11 πμ από .blacklight.