δεκατέσσερα|14

…σε βλέπει … τον βλέπεις … δεν είναι εχθρός πια … είναι σύντροφος … εσύ το αποφάσισες … δεν είναι τώρα απλοϊκός … ούτε κακοφτιαγμένος … δεν παραμορφώνει … είναι μαγικός … είναι η αγάπη που σου απόμεινε … όταν έφτιαχνες ξανά τις γραμμές σου … όταν πάσχιζες να θέσεις εαυτόν σε λίστες επιλογής … όταν φοβόσουν σε σκοτεινά δωμάτια και γυμνά στηνόσουν σε χαραμάδες προσμονής το έξω φως να μπεί να σε ορίσει … το μέσα το απαξίωνες … μόνο αυτός σε έβλεπε … μα είναι πλέον φίλος … είναι αγαπημένος … είναι καθρέφτης μαγικός … καθιστά τα άλλα βλέματα ανάξια … είναι αυτός που σου λέει την αλήθεια … είναι ο δικός σου μαγικός καθρέφτης … που εξυμνεί την ωραιότητά σου … την προστατεύει … τον τριγυρνας κοντά σου … με ιδρωμένα δάχτυλα θολώνεις τις βολές του … οι βάρβαροι δεν χωρoύν στο περιβάλον του … κολάς την σάρκα στην δική τους … εσένα μονο δείχνει … η ύπαρξή τους ακυρώνεται που θέλησαν να σ έχουν … που ήσουνα μαζί τους … εσύ ορίζεις την ηδονή … εσύ μοιράζεις την οδύνη … πιστό μοντέλο του εσύ … είδωλο που λαχτάρησες να κατακτήσει … οι μυρουδιές της μάχης θεραπευτικές … οι ύμνοι της παλιά σπαραχτικοί … τώρα εξετασταία ύλη ξωτικών … οι σπίθες βασανίζονται στην λατρεία … η αυτάρκεια λιγοστεύει τους κινδύνους … κανείς δεν καταφέρνει πια να καταρρίψει αυτά που κέρδισες … ο μαγικός καθρέφτης σιωπά γι όσα θυμίζεις … σε βλέπει … κι ας τον βλέπεις … δεν παγιδεύει την ζωή … την κουβαλάει μαζί του … δεν την εκθέτει σε κουρασμένες νύχτες … γίνεται ασπίδα στην φθορά … κι όταν οι ίριδες στα μάτια του μικρύνουν δεν έχεις παρά να τον σπάσεις … και να πνιγείς στα επτά του ανάγωγα κομμάτια …

Το κείμενο γράφτηκε Κυριακή, Αυγούστου 6th, 2006 στις 5:44 πμ από .blacklight.