κανονικά παιδιά |
Παρασκευή 06|10|06 |
πες μου … είδε ποτέ κανείς του άγγελο; … βούλιαξε ποτέ μέσα του; … χόρτασε το φύλλο του; … γιόρτασε την αγκαλιά του γι ένα βράδυ;… κουβάλησε την ζωή του βαριά αβάσταχτα σαν κόκκο άμμου … τίναξε μια σπίθα καλοσύνης; … φώναξε στην ανάγκη του “μπράβο”; … προσευχήθηκε να ξεκουράσει την μιζέρια του; … κατάφερε να αποκοπεί; … κατάλαβε πως φεύγουν οι χρόνοι και δεν μένει; … εκεί … να βάψει τα σύνορα … να πει όχι … να σακατέψει τα χνώτα του … να κλείσει τις αυταπάτες … να χαραμίσει τα σκοτάδια του… να κουλουριαστεί μεσα του μέχρι να αυτοκερδηθεί …
πες μου … που πάνε όταν περπατάνε μόνα στην βροχή; … όταν γεμίζουν τις οθόνες με παύσεις; … όταν γκρεμίζονται στην πρωινή νύστα; … όταν η πόλη από ψηλά είναι ελπίδα; …
“… πες μου μαμά …
τι γίνεται με εκείνα τα παιδιά
που αν και γεννιούνται κανονικά
δεν μεγαλώνουν κανονικά
δεν ονειρεύονται κανονικά
ούτ΄ερωτεύονται κανονικά …
πες μου μαμά …
πες μου αν πεθαίνουν κανονικά …”
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;