οι δυο μας |
Τετάρτη 18|10|06 |
… κάνει προσπάθεια προσέγγισης … παίζει … αδέξια ακολουθώ … το ταλέντο μου δεν φτάνει να τον ευχαριστήσει … τα χάδια μου τα βαριέται γρήγορα … κι ας τα καταφέρνω κυρίως σ αυτό … θέλει παιχνίδια … γυρνάει λοξά το κεφάλι και από στάση άμυνας κοντοστέκεται προκαλώντας επίθεση … καμπουριάζει την πλάτη του … χαζεύω το σώμα του … δυνατό … καλοφτιαγμένο … το τρίχωμα του στιλπνό με εξωθεί σε άγγιγμα … με ένα σάλτο αποφεύγει … τα πόδια του μακριά … τρέχουν … ακολουθώ … σε σκοτεινούς διαδρόμους … γνώριμους … τα μάτια του γυαλίζουν … είναι όμορφος … είναι αγαπημένος … τον παίρνω σ ανύποπτο χρόνο στα χέρια … τον σηκώνω όσο πιο ψηλά μπορώ … στριφογυρίζουμε μέχρι να κουραστούμε … κι οι δύο … να ξαπλώσουμε ζεστά στον καναπέ … οι δυο μας … να κουλουριαστεί στο στήθος μου … να φωλιάσει γλυκά … να χουφτώσω απαλά το κεφάλι του … να τεντωθεί απάνω μου … να κρύψω το χέρι μου στην κοιλιά του … να γλύψουμε τα μουστάκια μας … να κοιταχτούμε … να μας πάρει για λίγο ο ύπνος … να χτυπήσει ξαφνικά το κουδούνι … να πεταχτούμε σαν έτοιμοι από καιρό … και οι δύο … να ανάψω τα φώτα … να χτενιστεί σε γωνίες … να βάλω μουσική … ν’ αρχίσει να νιαουρίζει σαν μωρό … ν’ ανοίξουμε την πόρτα …
… να μην είναι ξανά το γαμωdelivery …