δεκατέσσερα|14

… υιοθέτησα  ένα παιδί …  τώρα που το θυμάμαι  … προχτές; … εκεί που καθόμασταν με τα κύμματα  άκουσα να σφυρίζει πίσω μου ξέψυχα … δίπλα από ένα  πακέτο τσιγάρα … τι στριγγλίζεις έτσι; … και γιατί ξεφούσκωσες … ποιός σε τρύπησε; … κανείς … μου ρούφηξαν την εξηκοστή έκτη εισπνοή κι άδειασα … η επιφάνειά του σκληρή κι εύθραστη … θα το έπαιρνε ο αέρας  … ή το σκοτάδι  … από που ήρθες; … από μακριά … η συντροφιά σε μια ξένη πόλη με εναν άγνωστο τη κανει λιγότερο ξένη … τι λες; … (παύση) … γελάσαμε πονηρά … το ανέβασα σε ένα δέντρο … να δει το ηλιοβασίλεμα … άρχισε να τρίζει μετέωρα από χαρά … ένα κύμα από πριν θύμωσε που το παραμέλησα … μου πέταξε  βίαια μια αλμύρα  στο πρόσωπο … το άγνωστο αγόρι χαμογέλασε … για μια στιγμή με λυπήθηκε φαντάστηκα …  πριν το ξανασκεφτώ ήρθε  η μπάντα του δήμου να γιορτάσει την γνωριμία μας με έπαρση … αλαξέ μου θέση … μούδιασα τόσες ώρες … το άρπαξα από τον λαιμό … το φίλησα στο στόμα … το πέταξα ψηλά … δεν έχω ισσοροπία πια μη το κάνεις … οκ … κάθησε δίπλα μου θα είμαι ο φιλοξενούμενος σου … δικός μου; … αλήθεια; … χάρηκε … είναι παιδί σκέφτηκα … ενθουσιαζεται εύκολα …  (μεγάλη παύση) … πως βρέθηκες εδώ; … ήρθα να σβήσω φωνές … να μη μιλάω; … (παύση)… ένα σκυλί ανυπάκουα στο συνοδό του  μας έγλειψε τα πόδια … σηκώθηκα να περπατήσω … δύο βήματα … γλυστράω … φαντάζομαι πως είναι μεσημέρι προηγούμενης … και σβήνω το τσιγάρο που με έκαιγε … (ακαθόριστος ήχος) … ένα άλογο μόλις έστριψε αλλού το βλέμμα σαν είδα που με είδε … πάμε … φύγαμε … που πάμε; … έχει ωραία γλυκά εδώ …  μη λες ανοησίες όλες οι ξένες πόλεις έχουν ωραία γλυκά …. αυτό είναι πλάνη … όπως στα όνειρα … γλυκαίνουν προσωρινά γι αυτό που θα έρθει ή γι αυτό που θα προηγηθεί … τα γλυκά  είναι για φιλοδώρημα σε ξένους τις Κυριακές … που όταν δεν το ξέρουν νοιώθουν λιγότερο έτσι … κοιταχτήκαμε …. καθε ξένη πόλη έχει ωραία γλυκά … (ακαθόριστο νεύμα) … θα με πάρεις μαζί σου; … ναι … δεν σε αφήνω εδώ … επτά ώρες … άρχισα να το διπλώσω προσεκτικά για να το βάλω στο  σάκο μου … πρόσεξα ότι και στην πίσω του πλευρά είχε μάτια … (στιγμή) … ιδιαιτερότητες λέω … έστρωσα και σε  αυτά το τσαλάκωμα … πάμε  … να φύγουμε … στο γυρισμό  άνοιγε που και που χωρίς γκρίνια … να παίρνει φως … κι αέρα … κοιταζόμασταν … μετά κλείναμε … κάναμε πως κοιμόμασταν … αυτα θυμάμαι τωρα … (ήχος τραίνου) … κι απόψε κάναμε λίγη παραπάνω παρέα … μου βγαλε  τη γλώσσα … έκανε αστείους λαρυγγισμούς … τι παιδί που είσαι … μη με ξαναπείς παιδί … είμαι  cartoon …  ένα απλό σχέδιο … με χρώματα … λέω να το καρφώσω πίσω μου … το κεφάλι του πιο πάνω από το δικό μου … να με προσέχει … και να θυμηθώ από αύριο να ξαναπίνω το καφέ μου σκέτο … όπως παλιά….