δεκατέσσερα|14

… βλέποντας όμορφες ταινίες … τρώγοντας σουπίτσες με φίλους αγαπημένους … λαμβάνοντας παρηγοριά από λέξεις και συνδέσμους που μετακομίζουν εντός σου … περνώντας ώρες με ρόλο γυμνό που σε κάνει κύκλους … μιλώντας ξανά με σκιά που αρνείσαι να αποχωριστείς όντας κομμάτι σου … βρίσκοντας χαρά για καινούργιους λαλίστατους επισκέπτες … τότε έχεις ελπίδα να δείς ότι πολλά μπορεί και να συμβούν και ορισμένες φορές γαλήνια να ζηλέψεις …

… μεσημέρι

.

.

σε αίθουσα σκοτεινή

.

.

που παγώνει …

.

.

… ε ναι … τελικά αποδείχθηκε πολύτιμη ευκαιρία νοητά να τον ευχαριστήσω κι εγώ … θα ένοιωθα άβολα να μην το κάνω … γιατί κι εγώ όπως όλοι μας χρωστάμε τα πάντα … στον καλό μας Πελάτη … Αυτός είναι η κινητήρια δύναμή μας … προστάτης και σύμβουλος της δημιουργικότητάς μας … Αυτός χαρίζει την ευκαιρία … είναι Αυτός που εκτιμάει την φαντασία μας … που την αφήνει ασύδοτη όταν κρίνει πως χρειάζεται … οι αστραφτερές στιγμές μας οφείλονται σε Αυτόν … γιατί Αυτός τις δέχτηκε … Αυτός τις τόλμησε … είναι Αυτός που μας επαναφέρει στην κάθε μας στραβοτιμονιά … που κρατάει ενεργό το μυαλό μας … που ξεπληρώνει τα αισθήματα … που τροφοδοτεί την ύπαρξή μας … που μας επαναφέρει από το χάος … Αυτός έχει την δύναμη να διακρίνει … να εκτιμά και διαχειρίζεται τα οφέλη μας … Αυτός που κατέχει την γνώση της ζωής … του … γιατί Αυτός τα έχει μεγάλα … γιατί Αυτός τα έχει … γιατί έχει πάντα δίκιο … γιατί εύκολα μπορεί να αποδείξει ότι όλα είναι ρευστό … γιατί αυτός μπορεί και τερματίζει τον χρόνο στην ενός λεπτού σιγή για τα αδικοχαμένα budget … γιατί αυτός πληρώνει (;) …

… Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις. Όταν πλέον δεν χωρούσε άλλο, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε και εκείνοι συμφώνησαν. Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να τα ρίχνει στο βάζο κουνώντας το και αυτά πήγαν στα κενά ανάμεσα στις μπάλες του τένις. Όταν πια δεν χωρούσαν άλλα χαλίκια ρώτησε τους μαθητές αν το βάζο ήταν γεμάτο και αυτοί κάπως σαστισμένοι είπαν πως είναι. Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και αφού την έριξε στο βάζο, γέμισε όλα τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και αφού ρώτησε τους μαθητές πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο αυτοί ανταπάντησαν με ένα ομόφωνο ΝΑΙ. Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από το γραφείο δυο κούπες καφέ και τις έριξε στο βάζο ενώ οι μαθητές πλέον γελούσαν απορημένοι. «Τώρα», λέει ο καθηγητής, «Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μπάλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και μεγάλα πράγματα στη ζωή σας όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα που ακόμα και όλα τα άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν την ζωή σας. Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως τη δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι. Η άμμος είναι άλλα μικρότερα πράγματα. Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας. Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και σημαντικότερα για σας πράγματα .. Φροντίστε τα μπαλάκια του τένις πρώτα και μετά τα χαλίκια. Τα υπόλοιπα είναι άμμος» Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι και ρώτησε, τι αντιπροσώπευε ο καφές. Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε «Ο καφές είναι για να σας δείξει πως όσο γεμάτη και να είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφέ με κάποιο φίλο»

… ήταν ένα γερό χαστούκι από την φίλη μου την Μ. … ήρθε με email κι ήθελα να αναρτηθεί … (είναι να μην το πάρω απόφαση να γίνω μελό) … όσο κι αν με τα μπαλάκια τα χαλίκια και την άμμο “ταράχτηκα” λίγο …

… φυσικά και δεν την πρόλαβα από την αρχή … ένεκα η φίλη μου η Γαλίδα με την οποία και καμία συναυλία, κοινωνική εκδήλωση, δρώμενο δεν έχουμε καταφέρει να δούμε από την αρχή … το ήξερα … για άλλη μία φορά το ρίσκαρα … γνωρίζοντας το αποτέλεσμα … ο Sting ήταν όμως εκεί και μας περίμενε … Άγγλος στο ραντεβού του … δυστυχώς για μας … αλλά άντε να μην τον δείς προκατελειμένος … όταν στην διαδρομή αυτή η εγκληματική Εμμανουέλα φρόντισε να μας ενημερώσει ότι ο φίλος της τον αποκαλεί “Νταλάρα της Αγγλίας” … αυτό ήταν … τι κι αν περάσαμε τα πανδεινα μέχρι να φτάσουμε στον χώρο … τι κι αν η βραδιά ήταν υπέροχη … τι κι αν ο καλλλιτέχνης με πήγε και με έφερε χρόνια πίσω μπρός … εμένα μου καρφώθηκε ότι από στιγμή σε στιγμή θα αρχίσει να λέει το “Αχ χελιδόνι μου” … μα είναι τελικά ο Sting ο Νταλάρας της Αγγλίας? … δυο μέρες μετά κι αναρωτιέμαι ακόμα …